Erasmus – czym jest i co warto o nim wiedzieć?

Erasmus to program, który między innymi finansuje międzynarodowe wymiany studenckie. Z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością i nic w tym dziwnego! Dla wielu młodych ludzi jest to pierwsza szansa na to, by szkolić się za granicą, udoskonalić umiejętności językowe, a niejednokrotnie też przeżyć wielką przygodę!

Erasmus, czyli…

Program Erasmus to poszerzanie horyzontów, wymiana doświadczeń, a czasem i przygoda życia. Chcesz sprawdzić jak studiuje się w innym kraju? Chcesz poznać kultury, które są nam bliskie, a jednak nieco różnią się od naszej? Chcesz mieć nowych, międzynarodowych znajomych? Właśnie do tego służy ta inicjatywa. Erasmus obecny jest w 28 krajach Unii Europejskiej, a także w czterech objętych współpracą w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego (Islandia, Lichtenstein, Norwegia; Szwajcaria. Krajem kandydującym jest Turcja.

Jak powstał Erasmus?

Etymologia nazwy Erasmus pochodzi od wielkiego uczonego epoki renesansu – Erazma z Rotterdamu. Stanowi on pierwowzór studenta wszechstronnego, który uczył się na wielu różnych akademiach i uniwersytetach. W tamtych czasach taka praktyka była dość powszechnym zjawiskiem. Choćby nasz słynny Jan Kochanowski również nie poprzestał jedynie na Akademii Krakowskiej. Biorąc jednak pod uwagę skalę globalną, to właśnie Erazma z Rotterdamu wybrano na uniwersalnego patrona tej idei. Dlaczego? Dlatego, że owego naukowca kojarzą wszyscy. Poza tym stanowi on znakomity wzorzec parenetyczny, świadczący o tym, że podróże naprawdę kształcą, a podróże edukacyjne kształcą podwójnie, ale również dlatego, że epoka, w której żył, była czasem odkryć, przecierania nowych szlaków. Po wtóre dlatego, że jest on wzorcem powszechnie znanym wszystkim uformowanym akademicko ludziom z naszego świata. Wybór takiej a nie innej nazwy ma wymiar symboliczny. Renesans był epoką odrodzenia ideałów starożytności. Ideałów uniwersalnych, na których bazuje cały, współcześnie nam znany świat.

Program rozpoczęty został przez Komisję Europejską 15 czerwca 1987 roku. Prócz szczytnej idei wymiany kulturowej, która połączona była z naturalną wymianą doświadczeń i poszerzania horyzontów, zadbano także o szereg praktycznych oraz formalnych aspektów. Tak, by program funkcjonował jako istotny element drogi akademickiej, który nie tylko stanowi miłą przygodę i ciekawy wpis do CV, ale również funkcjonuje jako ważny komponent realnego rozwoju.

Mając na uwadze powyższy aspekt, zadbano między innymi o:

  • współpracę europejskich szkół wyższych w zakresie programów nauczania,
  • odpowiednie dopasowanie i koordynowanie toku studiów,
  • stypendia dla studentów
  • wysyłanie studentów na praktyki do współpracujących instytucji, firm, organizacji w krajach europejskich na okres od 3 miesięcy do 1 roku akademickiego;
  • wysyłanie nauczycieli akademickich do partnerskich uczelni i przyjmowanie wykładowców z tych uczelni w celu prowadzenia przez nich zajęć dydaktycznych,
  • wysyłanie nauczycieli akademickich do partnerskich uczelni oraz do innych współpracujących instytucji, organizacji, przedsiębiorstw w celach szkoleniowych

Dla kogo przeznaczony jest program Erasmus?

– studenci

Zainteresowane osoby, które zakwalifikują się do programu, mogą odbyć okresową edukację, w wybranym przez siebie kraju. W ten sposób nie tylko poznają warunki na zaprzyjaźnionych uczelniach, ale również rozwijają konkretny język obcy i poszerzają swe horyzonty.

– pracownicy naukowi uczelni

Jeśli należymy do korpusu akademickiego naszej uczelni, a chcielibyśmy poszerzyć nasze kompetencje i wymienić doświadczenia z kolegami po fachu na uniwersytetach zagranicznych, Erasmus jest również programem dla nas. Możemy prowadzić zajęcia, uczestniczyć w badaniach, czy też zwyczajnie obserwować życie naukowe w wybranych placówkach.

Kto nie może wziąć udziału w Erasmusie?

Do wzięcia udziału w programie nie są uprawnione osoby przebywające na urlopie dziekańskim, nie posiadając zaliczenia semestru, ale także ci, którzy już brali udział w przedsięwzięciu. W myśl idei twórców Erasmusa jak największa ilość uzdolnionych osób powinna mieć szanse w dostępie do wymiany.

Dokąd można wyjechać w ramach Erasmusa…

Certyfikatem, dzięki któremu uczelnie mogą ubiegać się o fundusze związane z działaniami przewidzianymi w programie Erasmus jest Karta Uczelni Erasmusa. To, gdzie możemy się udać, zależy od każdego ośrodka naukowego, bowiem każda uczelnia na własną rękę nawiązuje współpracę z innymi uczelniami w ramach programu. Przykładowo Uniwersytet Warszawski ma na swojej liście aż 456 placówek (rok akademicki 2018/2019) między innymi w takich krajach jak: Włochy, Wielka Brytania, Szwecja, Turcja, Norwegia, Hiszpania, Niemcy, Portugalia, Grecja, Irlandia, Austria, Belgia i wiele innych.

Na ile możemy wyjechać? Od 3 do 12 miesięcy w ramach danego roku akademickiego. Zależy to od tego, czy chcemy wyjechać na staż, czy możne w ramach wymiany studenckiej.

Jak dostać się do programu Erasmus – krok po kroku

1) Wymagania Twojej uczelni

Każda uczelnia stawia własne kryteria, które musi spełnić student ubiegający się o udział w programie Erasmus. Zapoznajmy się z nimi dokładnie, nawet jeśli udział w Erasmusie na razie jest jedynie nieśmiałym pomysłem i wstępnym projektem. W ten sposób zwiększymy nasze szanse oraz będziemy mieć możliwość stosownego przygotowania się do spełnienia wszystkich wymogów. Często dotyczą one średniej naszych ocen, więc tak czy inaczej- warto starać się o jak najlepsze.

2) Wybór uczelni

Mamy do wyboru listę uczelni współpracujących w ramach Erasmusa z naszym wydziałem. Po zapoznaniu się z nimi warto wziąć pod uwagę takie aspekty jak:

– możliwość rozwoju w danej dziedzinie w wybranym przez nas miejscu

– pełną ofertę uczelni partnerskiej

– opinie innych studentów, którzy wcześniej zdecydowali się na wybór poszczególnych placówek

– miasto, kraj, do którego chcemy się udać. Warto wziąć pod uwagę nawet takie szczegóły jak uwarunkowania zdrowotne oraz nasze ogólne zainteresowania. Być może jakiś klimat działa na nas wyjątkowo dobrze, a może jesteśmy miłośnikami sztuki antycznej i chcemy pomyśleć o Włoszech lub Grecji, a może wolimy surowy klimat i bliższa naszemu sercu będzie północ Norwegii?

– szacowane koszty życia w wybranym miejscu

3) Wypełnienie wniosku

W formularzu zgłoszeniowym podajemy podstawowe informacje takie jak imię, nazwisko, data urodzenia, PESEL, obywatelstwo, dane kontaktowe, informacje o naszym trybie, kierunku studiów. Tak naprawdę najważniejsze jest zaświadczenie uczelni o tym, że spełniliśmy jej wymogi i kwalifikujemy się do programu. Jeśli więc czujemy, że studia są bardzo ważną częścią naszego życia, a rozwój akademicki stanowi jeden z filarów naszej osobowości, możemy być niemal pewni, że Erasmus jest właśnie dla nas.

4) Przyjęcie do programu – ustalenie programu studiów

Jeśli zostaniemy zakwalifikowani, musimy razem z uczelnią, która nas przyjmuje i wydziałowym koordynatorem programu Erasmus ustalić indywidualny program studiów. Gdy to zrobimy, wypełniamy dokumenty obu uczelni. Ta procedura jest niezbędna, gdyż stanowi ustalenie konkretnych współrzędnych, dotyczących naszego profilu oraz wyznaczenia kierunków, w których chcemy podążać.

5) Niezbędne ubezpieczenia

Mamy obowiązek wyrobienia kartę Europejskiego Ubezpieczenia Zdrowotnego, w skrócie EKUZ. Niektóre uczelnie wymagają ubezpieczenia się od NWW (następstw nieszczęśliwych wypadków) oraz OC na czas podróży oraz pobytu na studiach za granicą. Na szczęście procedura ta jest dość prosta i zwykle kończy się na jednorazowej wizycie w siedzibie NFZ.

Stypendium Erasmusa – co warto wiedzieć?

Stypendium Erasmusa jest finansowym wsparciem dla studenta uczestniczącego w programie. Wysokość stypendium zależy od decyzji macierzystej uczelni. Narodowa Agencja, w obrębie każdego roku akademickiego, określa dla danej grupy krajów minimalne i maksymalne kwoty stypendium miesięcznego. Konkretne pule pieniężne uzależnione są od kosztów utrzymania w danym kraju, określonych na podstawie informacji bazy EUROSTAT. Ale jednostkowo to właśnie rodzima uczelnia dedykuje wysokość miesięcznych stypendiów. Zwykle podyktowane są one dyplomatyczną zasadą wzajemności i uzależnione są od tego, jak w tej sytuacji zachowa się uczelnia partnerska.

Stypendium przysługuje tym studentom, lub pracownikom naukowym, którym udało się je uzyskać. W sytuacji, gdy poziom materialny danej osoby jest wystarczający by się utrzymać bez wsparcia finansowego, możliwy jest wyjazd bez comiesięcznego stypendium. Wówczas jednak jest to za każdym razem decyzja indywidualna, którą również obejmuje konkretna umowa.

Warunkiem utrzymania stypendium jest otrzymanie minimum 30 punktów na uczelni, do której się udajemy. Nie ma więc miejsca na „darmowe wycieczki” pozbawione wartości naukowych.

O czym warto wiedzieć przed wyjazdem na Erasmusa?

Przede wszystkim w pierwszej kolejności warto zapoznać się z kosztami życia w kraju i mieście, do którego się udajemy (ceny w restauracjach, transport publiczny, przykładowe ceny w sklepach). Ogólny rekonesans można przeprowadzić online, na przykład na stronach restauracji czy sklepów, ale też na forach internetowych, grupach w social mediach. Poza tym powinno się sprawdzić, jak funkcjonuje służba zdrowia w kraju, do którego się udajemy (jakie usługi, zabiegi są dla nas bezpłatne, a za jakie trzeba zapłacić dodatkowo). Kolejny ważnym elementem jest zakwaterowanie (często studenci decydują się na pokoje w domach studenckich, czyli akademikach, jednak nie zawsze uczelnia dysponuje odpowiednim miejscem. Zwykle jednak koordynator i ludzie związani z programem pomagają studentom w znalezieniu dogodnego lokum.

Co jeszcze warto sprawdzić przed wyjazdem na studia na wybraną uczelnię?

Z całą pewnością do podstawowych procedur, jakie powinny nas interesować należą: sprawdzenie, jak wygląda życie kulturalne w mieście, do którego się udajemy, czy są jakieś zniżki studenckie, zabytki i ciekawe miejsca w okolicy, czy na danym obszarze funkcjonują polskie społeczności. Wstępny rekonesans będzie oczywiście zależny od nas samych. Są ludzie, którzy uwielbiają skakać na głęboką wodę i tego typu przygody zaczynać od absolutnie spontanicznego wkraczania na nową ścieżkę. Niezależnie od tego, do jakiego typu osobowości należymy, z pewnością powinniśmy mieć przygotowany minimalny plan działań.

Powrót do bazy wiedzy